Op de Spelen in Rio leek de carrière van Ryan Lochte, toen 31 jaar, voorbij. Nadat hij met de estafetteploeg het goud had veroverd, beweerden hij en enkele ploegmaats dat ze 's nachts door valse politieagenten waren overvallen. Toen bleek dat de Amerikaanse zwemmers zelf een toilet in een tankstation hadden vernield en het verhaal hadden verzonnen, werd hij door het Amerikaans olympisch comité voor tien maanden geschorst.

Op het palmares stonden zes gouden, drie zilveren en drie bronzen medailles, waarmee de toen 31-jarige Amerikaan met twee olympische plakken alleen Michael Phelps (23!) moest laten voorgaan op lijst van meest succesvolle zwemmers op de Spelen. Niemand die toen durfde te vermoeden dat hij ooit nog zou terugkeren, maar de 33-jarige wissel- en rugslagspecialist stond in april al op de startblokken van enkele kleine meetings en hoopt in juli te schitteren op de Amerikaanse kampioenschappen, waar de selectie voor het WK van volgend jaar vaste vorm zal krijgen.

'Een belangrijk moment. Ik wil absoluut opnieuw deel uitmaken van Team USA.' Slaagt hij niet in zijn missie, dan zou hij voor de eerste keer in 16 jaar - met uitzondering van het WK tijdens zijn schorsing - een wereldkampioenschap missen. En wellicht zou het doek over zijn carrière dan voorgoed vallen.

Dat beseft Lochte, die verhuisde van Zuid-Californië naar Florida om opnieuw met Gregg Troy te kunnen samenwerken, de 67-jarige coach die hem tussen 2002 en 2013 van een meeloper tot een van 's werelds beste allrounders omturnde. In 2013 blies de zwemmer de samenwerking op. Een vergissing, gaf hij onlangs toe. Hij sukkelde van blessure naar blessure en kon zich slechts voor één individueel nummer voor de Spelen in Brazilië plaatsen. 'Ik heb het gevoel dat ik vier jaar verloren heb. Daarom wilde ik absoluut terugkeren naar de plaats waar het begonnen is. Gelukkig wilde Troy nog met mij werken.'